Monday, August 30, 2010

terimakasih la.

nak cakap banyak pun tak guna. tapi betul la, aku tak patut kutuk lecturer. dah la ilmu murah dia bagi. bayar rm440 dah boleh belajar satu sem. banyak paper pulak tu. tapi orang cakap kalau dah manusia tu tak kemana silap nya. memang tak boleh pertikai. lecturer tibatiba bad mood, tak membantu, student yang kena, jadi mangsa. memang la student sakit hati. nak confront depan depan memang la takut hilang markah. nak bagitau orang lain secara lisan tu dah kira mengumpat. tulis dalam blog tu pun dah kira ok kan. paling tidak tak de la kecoh, kira diari la. bila korang baca blog aku,kiranya korang tengah baca diari aku. macam tu la kiranya. memang la tak boleh marah. tapi kalau over, aku apologize la.

betul, kutuk lecturer tu salah. tapi niat aku nak express kan perasan. mana elok, aku tulis dalam blog lepas tu simpan sorang sorang dengan lepas kena marah aku pergi bagitau si A, si A bagitau si B, si B bagitau si C. sampai junior boleh tahu apa si lecturer buat pagi tu.tu kan dah kira mengumpat. kalau mengexpresskan diri tu salah, takde guna la belajar tinggi tinggi, ada confident level tinggi. sia sia semua tu. lagipun niat nak mengexpresskan diri tu takde kaitan dengan nak kondem lecturer kan?

secara literalnya, aku takde masalah dengan lecturer and penyampaian aku pun semata in a humor punya bentuk. senang cakap, aku tak de kutuk sekeras keras nya. aku tak de mencarut kata lec tu macam ni ,macam ni. lagipun secara basic, semua orang tahu semua lecturer perangai lain lain kan. aku tak salah kan lecturer and aku tak salah kan student. tapi betul, aku agak terlampau bila aku sebut nama tu. part tu aku mintak maaf. aku dah delete nama, dan benda ni takkan jadi lagi. niat lain. lagipun bab halal haram tu secara serius tak patut dipertikai. sangat tak patut. so pada yang offended , aku apologize. dan aku admit, aku repeater, aku budak extend, so aku LOSER.and thanks atas komen bernas. nak balik raya karang, aku apologize la dekat lecturer tu karang.

Wednesday, August 25, 2010

kalaudahtakdir

semua orang ada cita cita. semua orang ada impian. semua orang ada harapan. semua orang termasuk aku ada semua benda tu. cita cita,impian,harapan. tiga benda, tiga perkataan yang ejaan lain, bunyi lain. tapi pada aku maksud dia sama. pada tiga belas kawan aku yang aku tak larat nak taip nama,tiga benda tu lain lain. ulasan? aku malas nak tulis lagi sekali.

masa kecik kecik dulu, aku innocent. kononya. ada exam PTS. untuk budak darjah tiga naik darjah lima. orang kata untuk budak budak pandai. aku terkejut tengok nama aku ada untuk exam tu. aku try la. main jawab je, sekali aku lulus. I am the only guy that pass this exam. THE ONLY GUY dari tiga orang yang lulus. di impit dua kawan wanita yang merupa kawan baik aku juga maskanah dengan dayah nawi,mengalahkan belasah insan terpilih. bukan nak riak. tapi takdir masa tu kata nasib aku baik. main belasah pun boleh lulus. nasib dengan takdir aku kata berkait.

naik darjah lima terus tekanan untuk aku sebab aku tak pandai. dan pemalas. darjah enam ada UPSR. trial aku tinggi. oke la cukup 5A. tapi bila UPSR, terus turun 2A. bukti aku sebenarnya tak pandai sangat. parent aku bising, terkilan. tapi aku tahu dah nasib, dah takdir.

naik sekolah menengah,masa tingkatan tiga ada exam nama PMR. aku belasah secukup mungkin. tapi tak memuaskan. oke la aku rasa. tapi parent aku rasa tak memuaskan. tapi mana boleh repeat. takdir. lepas tu masuk tingkatan empat. masa ni tempoh masa releks. aku budak sains.tapi aku minat art. ada usaha untuk mintak tukar kelas art. tapi malang ditolak oleh pengetua sekeras kerasnya. sebab? semata mata nak suruh budak kelas sains nampak ramai. aku terkilan sebab fungsi aku pada masa tu, pada mata pengetua hanya sebagai peramai. semata untuk bagi kelas nampak ramai. masa tu aku tak reti menjawab. aku jenis menurut. aku akur pada kapitalism masa tu. aku turun dengan muka sedih,masuk kelas. pasrah. tapi taku tahu semua tu takdir.

masa tingkatan lima ada exam nama SPM. ni exam untuk tentukan kelayakan kita untuk universiti. masa tingkatan empat aku ada buat hal dengan cikgu kimia. ujian ,test semua teruk sebab kelas ponteng. parent aku bising. hantar tuisen. aku ponteng. pergi jarang jarang. masa tu ketagih main Ragnarok. orang masuk kelas, aku masuk Cyber Cafe sampai habis kelas. tapi balik rumah aku study sendiri. dekat dekat SPM, test kimia semua aku perform tapi kelas ponteng. cikgu teragak agak nak kata aku tiru sebab ada sekali aku sorang lelaki yang lulus dalam kelas tu. mana mungkin aku meniru orang yang fail.tapi semua orang kata aku tiru buku. ok fine, condemn aku. aku tak ada masalah dengan apa orang kata kalau tak efek aku. SPM dah dekat, aku usaha. Trial SPM aku paling tinggi. tu pun 4A dengan fail 2,3 paper. biasa la aku sekolah kampung. nasib baik. SPM datang, aku tak perform. sangat tak perform. tapi lepas tu aku dapat tawaran masuk form six. aku teruja. dalam kepala aku nak masuk aliran sastera. sebab sastera itu seni bahasa. masa tu jugak aku dapat matrik. parent aku beria suruh masuk matrik. aku degil. aku mintak tukar aliran form six. dari sains kepada sastera. tapi jabatan pendidikan kelantan tak bagi. sebab result SPM sains aku semua kreadit. cukup cukup makan. sekali lagi aku kecewa. balik rumah, terus setuju pergi matrik. dari matrik, aku dapat uitm penang. kursus kimia. terkejut bukan main. subjek aku tak suka aku tapi aku dapat kursus tu walau dalam borang semua aku mintak sastera, hotel, seni. atas desakan, aku pergi.

kursus kejuruteraan kimia satu kursus tough. tapi fun, sangat fun. tapi dulu aku benci. makin lama makin suka. bila aku belajar fikir Kimia adalah seni, aku mula suka kimia. KIMIA memang SENI. aku nampak benda tu. baru nampak. aku suka. aku usaha. tapi walau aku tak minat dulu, aku fikir tuhan takdirkan aku dengan kimia. kadang kadang benda kita tak minat adalah takdir kita.orang kita benci ditakdirkan jadi kawan baik kita, jadi jodoh kita. semua tu takdir. tapi aku tak perform sebab kuat main. dan kini, aku masih pelajar kejuruteraan kimia. semester tujuh. bakal semester lapan tahun depan. aku dah nampak dengan jelas. dulu aku jimat satu tahun semata mata tak topup masa aku extend dekat universiti. kesimpulan, aku akan grad dengan budak budak sama umur dengan aku. normal la.jelas. tapi harini aku , semester ni aku ambil subjek final project. subjek wajib pelajar kimia option A. menyusahkan. dan harini, segala usaha aku dua hari lepas rugi. burn. tak boleh nak salah kan orang. dah takdir benda ni tak jadi. so sekarang lab aku terpaksa extend. dari siap minggu depan, nampak yang lepas raya tak siap lagi. tak berapa nak raya la tahun ni. tapi biasa la. memang aku jarang raya sangat pun sekarang ni. semua takdir.

orang kata kalau dah takdir,tak boleh buat apa. ada orang kata takdir boleh ubah. tapi kalau benda dah jadi, kena terima je la. mungkin next time ada benda lain yang lagi elok. lab menyusahkan . sangat menyusahkan. tapi fun. tu la satu satunya subjek kimia yang fun pada aku, selain organic chemistry , fluid mechanic dengan termodynamics. tapi betul la. kalau dah takdir, apa nak jadi jadi la. janji aku percaya pada TAKDIR.


notakaki : aku lost topik, aku lost motif,oke serius aku lost.

Saturday, August 21, 2010

bila nak raya.

masuk tahun ni,dah tahun ke empat aku sambut ramadhan dekat penang. banyak gila kenangan. aku ingat lagi. semua aku ingat, lupa pun sikit sikit.

first year aku puasa dekat penang masa sem satu. masa tu masuk intake julai. so standed la kan. aku ingat lagi masa tu harihari pergi bazar dengan budak bilik. kalau banyak duit sikit, pergi buka dekat pizza hut dengan fatah, dengan atoi. selalu la jugak. sampai muak. niat asal pergi pizza hut pun sebab nak download cerita je. dah wireless sana laju sangat. kan main la atoi. aku pergi duduk makan je. kadang kadang share duit dengan iqbal, dengan israr beli dominos. wan tak join, dia anti sikit makan western western ni. tapi kenang kan satu bilik, kami share jugak. hati kami mulia. aku ingat lagi masa israr dengan iqbal balik kampung masa puasa tinggal aku sorang sorang. wan ada, tapi dia kecoh nak lepak bilik izat,biasa la otai boling. mana nak kawan dengan budak budak. masa ni aku belasah buka dekat bilik poji. kadang kadang dekat bilik cace. dulu aide dengan cace satu bilik. azim pulak bilik jauh dengan lan. fatah selalu lepak bilik atoi main game. dulu masa sem satu, BFF aku emi la. dia budak suksis. jenis kuat ponteng suksis.masa sem satu nak beli baju raya pun pergi pulau naik bas. tapi tak pergi jauh la. pergi komtar je.sebab tak tahu jalan nak pergi gurney.

second year masa sem tiga. masa tu aku satu rumah dengan budak farmasi. dengan fayad dengan aizad. masa tu azwad paling garang. tapi bila masuk bulan puasa, arif naik jawatan jadi abang paling garang. paling pantang tengok aku bukak peti. aku kena mark sebab ada ponteng puasa, so terus kena mark. dia kalau time garang tak boleh buat main, si zul pun dia pukul hidung sampai patah. yang tak mancung terus jadi mancung. jimat duit, tak payah buat plastik surgeri. masa tu bazar dekat je. jalan kaki dari rumah sewa pergi bazar. harihari jalan dengan fayad, dengan arif, dengan aizat. kadang kadang naik motor dengan aizat. dia bawak motor boleh tahan laju. tapi tak selaju azwad. aku sampai sekarang ngeri nak naik motor dengan azwad. seram. masa tu beli baju raya dekat megamall je. kadang kadang pergi gurney. tapi jarang la. sebab tak tahu nak buat apa pergi gurney.

third year masa sem lima.ni puasa paling terbaik. masa ni dah pindah masuk rumah aide. masa ni kadang kadang beli bazar. bila rasa sengkek, beli beras masak nasik. lepas tu lauk beli sendiri. share beli lauk. nak sahur pun sama. bab sahur tugas fatah. dia paling cepat bangun. so dia bangun masa nasik. kejut orang lain, lepas tu sama sama masak. time tu fatah dah macam mak kami. tukang kejut bangun sahur. masa ni ada farid, orang paling liat nak bangun sahur.kalau dulu ada arif. masa ni arif prektikal. so, cace naik pangkat jadi supervisor aku. puasa tak puasa dia tengok. kalau bunyi orang bukak peti tengah tengah hari semua terus intai takut aku bukak peti. sedih betul bila orang tak percaya kreadibiliti aku untuk puasa penuh. cace paling pantang orang tak puasa. depan rumah aku ada budak poli, kawan kamceng jugak la dengan aku. dorang kuat tak puasa. goreng telur tengah hari. bau macam goreng ikan. nak lagi hebat, bukak pintu rumah hisap rokok depan pintu lagi. bangga betul. budak rumah sebelah pun sama. jenis tak rajin sangat nak puasa. ada sekali tu, aku terpengaruh tak puasa sekali. nak buat macam mana, orang ajak elok elok. tak sampai hati la pulak nak tolak kan. so makan la. tapi sorok sorok dulu. tak bagitau cace. tapi cace bau ikan, dia buat ayat saiko terpaksa mengaku jugak. dia bising satu rumah,pergh. bila cace bising, semua orang tak berani nak menyampuk. masa ni, time pergi bazar aku selalu dengan aide. tak pun dengan fatah. tapi selalu dengan aide la. sebab fatah selalu dengan aina. cace pulak selalu pergi bazar dengan anis. ajim pulak dengan farid. bial pergi bazar beli benda sedap, balik semua pakat makan. pakat kecoh, terpekik melolong. dah tak rasa ketenangan puasa dah. tapi fun, puas hati. nak lagi best, ada sekali kami buat bukak puasa ramai ramai dengan miss linda. campur laki, perempuan. konon nak tontong. awal awal semua berkira, lepas pujuk semua setuju. makan sedap la. orait. miss linda pun lawa haritu. memang borak habis. sekali masa bayar semua mula komplen. dalam hati semua ingat nak belanja miss linda tapi ending dia miss pulak yang belanja sebab rimas tengok kami kecoh pasal nak bayar makan. segan betul la. nasib baik miss cool. tahun ketiga ni, masa nak beli baju raya paling best. macam biasa fatah beli dengan aina. cace pulak dengan anis. farid, tak tahu. semua tanak ajak. so aku dengan aide, naza dengan ajim. pergi la bergedik dekat pulau usha baju. first day aku tak beli apa. kami pergi tiga hari berturut turut. second day, aku dengan aide je. masa tu cari barang aide je. third day baru cari barang aku. masa cari barang aku terjumpa hasreen dengan dd. soo buka sama la. aide malu malu,mentang mentang la hasreen hot chick. masa buka tu aku dengan hasreen selamba je buat muka tak malu, semua benda nak share.kelakar gila. standed la kawan, nak malu apa. tapi kalau aku tak start makan memang aide tak sentuh nasi tu.segan makan dengan chicks. lepas makan duduk atas kerusi urut. free pulak tu. rasa nak terlena. siap semua berat punggung malas bangun. puasa yang sangat pun.

tahun ni tahun last puasa dekat penang. tahun depan mungkin dekat shah alam pulak. tahun ni oke la. tapi tak rasa meriah sangat. semua berpecah. naza dah masuk degree. azim, aide , fatah semua duduk rumah lain. fatah pulak busy praktikal. cace pun dah takde. tunggu balik kelantan baru boleh lepak dengan cace. ada kawan kawan baru tapi rasa puasa tahun ni macam biasa je. mungkin sebab awal awal lagi , mungkin sebab ramai dah takde. makcik dah takde, tikut takde, hasreen, dd, poji, sibol, anis semua dah takde. so tak boleh nak buka puasa kecoh kecoh macam biasa la. haih, tahun ni biar dulu. harini kita layan kenangan dulu. entri puasa tahun ni kita buat edisi lain. tapi one thing aku sedar bila masuk bulan puasa is,

PONTENG PUASA is Sooo Not Cool..



i rest my case.

Thursday, August 19, 2010

perubahan versi dua.

sori, tadi aku terleka dengan dota . hasutan kawan kawan memang aku selalu ikut. tak tergamak nak tolak permintaan kawan kawan ni. sambung pasal perubahan tadi ok.

dulu masa sekolah, aku kecik. err, oke sekarang pun aku kecik lagi. dulu aku kurus kering. masuk sekolah menengah rasa macam tough sikit. err paling tidak tough la dari palie. bila masuk matrik aku rasa aku besar sikit, tapi besar besar aku pun kalau tengok bawah boleh lagi nampak kaki aku. kira perut tak boroi la. sekarang ni aku rasa aku tough. tapi hakikatnya takde la tough sangat pun. ala kadar je. kawan kawan aku dah mula masuk gim. atan (bukan nama sebenar) dengan kononnya soul brothers dia dah rajin pergi gim sekarang ni. siap beli supplement bagai lagi. si wafiy dah nampak gemuk sikit, aku rasa la. si irfan ntah, aku tak perasan. haihh, plan pergi gim ni aku punya soul brothers dah lama dah plan. tapi tak jalan jalan lagi,sebab semua reti plan tapi jalan malas.tapi oke la, aku dengan cace bersenam dengan tolak skate. aide pulak rajin jogging dengan naza. azim pulak sekarang dah rajin makan ,berak. dah kurus dah sekarang ni. fatah, tak payah buat apa, dia dah oke. tu sem lepas. sem ni, haih, azim mantain makin kurus, tak lama lagi baju saiz s aku muat la dengan dia. boleh la share share baju nanti. sem ni cace takde aku tak tahu nak share baju dengan sape. bosan betul. tak variasi langsung. aku berat makin turun tapi orang kata makin kurus sangat,pergh, jatuh la saham. dah lama tak skate, tak berpeluh, body pun surut.tapi peduli apa aku, janji final project aku siap,lepas tu aku belasah tidur dekat gim.baru puas hati.

aku ingat lagi,masa sekolah dulu aku punya pemikiran macam super innocent. masa sekolah rendah, apa orang cakap tu semua betul. semua aku percaya. masuk sekolah menengah, aku dah reti menipu sikit. orang cakap, aku buat buat percaya, tapi aku tak percaya pun. ingat aku bodoh sangat ke? dulu memang la. sekarang ni, aku mudah lagi terpengaruh, nak kena tipu pun ada lagi sikit senang, tapi berjaga jaga la jugak sekarang ni. otak pun dah tak seputih dulu. ni semua gara gara experience. bila kawan dah ramai, banyak la cerita, ada baik, ada buruk, ada suci, ada biru, semua masuk kepala. warna putih dah jadi colourful. betul orang putih cakap, bila ada kawan hidup sangat colourful.

kalau dulu masa sekolah, masa tengok tv aku konon percaya la dekat cinta. ntah apa ntah love tu. tu dulu, tapi lama lama bila sekeliling dah jadi macam macam hal. family kawin,cerai sana sini. kawan kapel, putus sana sini. menangis sana sini, percaya sana sini. aku jadi confius. macam air mata tu murah sangat. macam trust tu murah sangat. survey sana sini, dengar sana sini semua sebut cinta. terus aku muak, tak percaya cinta. kalau kata aku fan liyana jasmay memang la aku fan dia. rambut macam tu sape tak terpikat. kecik,molek pulak tu. tapi tu dulu, lama jugak la aku tak percaya cinta. couple tu couple la. tapi couple ala kadar, based on trust la. sebab pada aku cinta tu memang tak wujud. orang kata " love between humans " tu kira jambatan hati. aku kata "love" tu emotional blackmail. orang bodoh je kena blackmail. tak hati hati. percaya sana sini, murah betul. dulu aku tak faham. sekarang, dalam kalangan aku, depan mata aku. ada kawan baru break up tapi hakikat hati merana gila. dah macam drama tv, ntah la. aku jadi keliru,tiba tiba rasa macam benda tu wujud. tapi ntah la, aku decide untuk malas ambil tahu selagi dia tak mintak aku ambil tahu. tapi serius, macam drama tv, boleh buat aku terharu, boleh buat kau terharu. tak sangka pulak dalam dunia ada lagi orang macam ni. bagus sangat la.

umur aku tahun ni dua puluh tahun. dari umur kosong tahun, sampai sekarang aku perasan aku berubah banyak. orang kata perubahan tu elok, ada orang kata perubahan itu tak elok. aku percaya, ada perubahan negatif, ada positif. semua atas kita. diri sendiri pilih jalan, hidup kita, kita decide, jangan berharap pada orang lain. lagi lagi pasangan kekasih, tolong jangan letak hidup atas pasangan masing masing, aku tengok rasa kesian. kesian sebab apa, kesian sebab tengok ada lagi manusia ada akal , ada hati tapi fikir pakai hati semata mata. bodoh, ingat dunia ni based on drama hindustan ke. ah bulan puasa, kuat betul aku sebut bodoh, hilang pahala aku satu hari. haih.

perubahan versi satu

semua benda berubah. walau aku bukan benda tapi aku tetap berubah. gaya, bentuk badan, rambut,attitude, pemikiran semua berubah. masa sekolah dulu aku tak banyak merepek macam sekarang. sebab, aku tahu semua orang nak belajar,mana ada orang nak layan aku merepek sorang sorang.so aku buat hal sorang sorang. kalau nasib aku baik, ada la si fahmi dengan si palie join venture. nak nasib lagi baik, ada ada. masuk form lima, kawan aku makin ramai. tapi bukan budak kelas aku. aku sesat kawan dengan budak kelas lain. semua fun, kelas lain, major lain, tapi fun, buat apa peduli orang cakap, tak elok hina orang, tak elok pandang rendah dekat orang.

masa sekolah rendah, aku ingat aku pernah kena shock dekat kipas so rambut aku berdiri. tambah tambah aku tak pernah sikat rambut. kalau ingat balik, aku just ingat rambut aku macam landak. sangat macam landak. masuk sekolah menengah aku bawak lagi tradisi rambut landak aku tu. konon bangga la rambut macam tu. tapi masuk form tiga, bila dah mula ada hobi nak tekel chicks baru belajar sikat rambut. mula mula belajar sikat rambut, minyak rambut habis satu tiub. dah la zaman dulu minyak rambut mahal. dulu aku pakai minyak rambut apantah yang keras punya. ingat lagi pergi kelas rambut aku keras je. tadi bahan lagi. tapi yang penting, awek tetap sangkut. haha. bila nak spm gaya berubah lagi, rambut dah lawa sikit. sekarang pun rambut kejap lawa, kejap tak. tengok mood nak sikat rambut jugak la. kalau aku rajin duduk depan cermin betulkan rambut lapan jam macam farid, lawa la rambut aku. kalau tak, kembang sana sini, peduli apa aku.

dulu masa sekolah aku pakai seluar besar gedabak. semua orang ingat aku pakai seluar bapak aku. aku dulu penyegan. kena bahan aku senyap je. buat bodoh je. sabar la konon. dalam hati fikir, macam mana la awek nak sangkut bila pakai seluar besar macam ni. haih, mengeluh jugak dulu. lama lama, dah reti alter seluar. makin lama, seluar aku makin kecik. mak aku tengok pun nak naik pengsan. nak buat macam mana seluar baggy ala rappers baru beli sebulan dah jadi ketat,sendat gila. macam biasa, aku peduli apa, janji aku puas hati. baju pun sama jugak la. dari besar jadi kecik. dulu sistem alter tak power sangat. masuk uitm, jumpa kawan, gaya semua pelik pelik mula la menjadi nak gaya pelik jugak. tapi apa aku pakai pun, aku tak penah fikir apa orang fikir. seluar aku,baju aku,duit aku. kalau aku nak bogel sekali pun, peduli apa aku. badan aku, dosa aku. aku main pakai je apa aku nak,puas hati.

eh nak main dota kejap, nanti aku sambung.

Thursday, August 12, 2010

tak cool

tak payah cakap banyak la kan, tengok kiri, tengok kanan pun korang semua nampak apa maksud aku. sekarang ni semua orang sibuk nak kejar dua term. satu HOT, satu COOL. aku malas nak cakap pasal HOT, sebab pada aku semua tu biasa. kalau dah ada rupa, pakai seluar pendek dengan songkok atas kepala pun masih HOT. kalau dah lawa, tak pakai makeup pun HOT. tapi HOT pada aku is seorang yang semua orang kenal, semua orang suka. orang yang bajet hot just sebab ada rupa tapi perangai bangga gila sangat tak HOT. diulangi SANGAT TAK HOT. walaupun lawa macam aku cakap tadi tapi kalau dah bajet, dua tiga kali tengok pun rasa takde nafsu. so, kepada gadis gadis cantik macam Maya Karin serta jejaka jejaka kacak macam Brat Pitt, tak payah la nak rasa bangga sangat. low profile sudah, baru nampak HOT. oke dah, termengarut pasal hot sangat tak best.

kalau kau perasan sekarang ni semua orang nak jadi cool. cool memang la hebat tapi kalau bajet, sangat tak cool oke. banyak cara untuk jadi cool. orang kata budak skateboard cool. orang kata budak music cool. orang kata lagi budak kuat parti cool. ada orang kata budak yang bergaya cool. orang kata. aku kata, tak semua salah. semua tak cool. ehh memang cool tapi tengok gaya la.
skate sangat fun. skate boleh sebabkan peluh yang banyak sehingga kan badan anda boleh membentuk badan yang sangat kurus macam Wan Azmi atau sangat tough macam err err, aku? haha. oke tak cool. skate kalau sebab fun, kalau sebab minat, kalau niat betul sangat cool. tapi sekarang ni, ramai orang skate sebab nak nampak cool. sebab nak tekel awek. ni skaters tak suka. kalau nak skate tu start la betul betul. aku nak cakap pun malas sebab aku pun takde la sampai level Richie Jackson lagi. tapi hakikatnya boleh nampak lah kau pernah skate ke tak. kalau starters cakap starters. tak payah gebang cakap dulu hebat bila lama tak main hilang skill. kalau bila start balik, nak balance pun tak boleh, nampak sangat tak pernah main. and kalau starters start la dari basic. roll roll dulu. tak payah nak baru lima saat pijak deck dah nak belajar buat trick tahap dewa. aku marah, aku menyampah. kalau Richie Jackson tahu, mau dia patah kan deck kau. lagi teruk kalau abang-baik-hati-nak-hadiahkan-aku-deck-baru, Nasser Zubir tahu. dia ni memang pantang kalau ada poser nak main skate.
LESSON ONE: POSER, not Cool.

aku suka music. music best. tapi adore musician .musician yang main music dengan penuh feel, dengan penuh passion, tanpa hirau apa orang fikir. aku adore musician yang luah kan perasaan melalui music. macam Yuna, macam Komplot, macam Hujan, macam Bittersweet. aku kagum. lagu diorang dari hati diorang. tapi ada orang belajar music untuk nampak cool, untuk ayat chicks, untuk ayat guys. ohh come on, music tak pernah ada tujuan macam tu. ada orang ada band sebab nak enjoy. aku kagum. ada orang ada band untuk jadi femes, tak hebat. aku tak kagum. semata mata nak satu dunia kenal, sengaja belajar music. sekarang ni budak budak baru belajar music niat tak ikhlas. aku kecoh ni, mesti semua orang ingat wahh, budak ni mesti legend. NO. aku tak reti main instrument. masih belajar dari Zack, masih belajar dari Azim, masih belajar dari Aide.tapi aku malas nak layan kalau orang, lima minit baru pegang gitar dah start mesej chicks cakap ' HI, saya pandai main gitar. saya ada band'. hakikat? petik tali gitar pun putus tiba tiba. cakap pasal party, aku ingat gigs. lama tak pergi gig. nak nak bulan puasa ni mana ada gig sangat. tapi dekat gig, ramai budak budak baru naik dia fikir nak pergi gig kena dress up gempak. kita malaysia, tak payah masuk gig pakai selendang bagai. kalau aircond. tapi malaysia ni faham faham la suhu dia macam mana, tak payah la nak buat peluh banyak banyak. tempias nanti. ada orang pergi gig sebab nak nampak cool. ada orang pergi gig, cucuk langit rasa cool. salah. tak penting. pergi gig hayati music secara live. ada orang feel lebih kalau cucuk langit tu oke. tapi kalau saja cucuk langit, tapi tak feel lagu baik tak payah. sayang, rugi duit, rugi masa, rugi peluh. rambut pun rosak. pakai la brylcream satu tube sekali pun rambut tetap bazir. so jangan fikir budak music, budak parti, budak gig semua cool. tu salah.
LESSON TWO: POSER, masih tak cool.

gaya. aku malas nak cakap banyak. tapi ada gaya kadang kadang tak kena dengan diri kita. so pilih gaya betul dan tak payah peduli orang cakap. kalau selese go on, kalau tak tukar. aku admit, aku kadang kadang salah gaya. well, normal. gaya macam kimia. macam hidup. kena buat trial and error. kena experience baru tahu. biasa la. so, jangan kutuk gaya orang. kalau sekadar nak begurau seminit dua dengan kawan fine la, tapi kalau kau nak bahan gelak kuat kuat baik tak payah, kurang hajar namanya tu. biarkan je la. but jangan bergaya kalau tak mampu. kalau sekali sekala nak bergaya pinjam baju kawan, go ahead. biar dengan kebenaran. tak payah la nak pakai baju mahal, pinjam baru orang tapi mengaku baju sendiri. sebab benda tu tak cool. LESSON THREE: POSER, tetap tak cool.

jangan fikir nerd, orang bijak tak boleh jadi cool. cool ada dalam diri. cool bermakna kau ceria, kau tenang, dan kau sangat releks. kau tak pernah nak dengki dengan benda tak penting, kau tak pernah kejar populariti, kalau tak peduli kata kata orang lain, yang penting kau bangga dengan diri sendiri.pada aku,itu cool. sangat cool. jangan ingat budak pandai yang dalam kelas fokus belajar tak boleh jadi cool. cool. bukan perbuatann tapi diri seseorang. releks lahh.
LESSON FOUR: tiada istilah GEEKS.

haih, aku dah agak dah. dari nak cakap sikit, jadi cakap banyak. tak payah baca kalau panjang, aku saja tulis sebagai nota diri sendiri. alah, kalau buat nota dalam buku, tapi buang tak guna jugak.nota online, cari internet bila bila masa boleh baca.

so, jangan jadi POSER. jadi diri sendiri.

Wednesday, August 11, 2010

de-com-po-ser

its been awhile since i haven't written in english, well today my finger starting to dance on the keyboard while my heart hurting while depressing the mindset of mine at 5:04 am . Haven't u guys feel neglected, away, casting, far ... so far until none feel the absence of your soul. This is really annoying, felt like been raped by a douche straight up in your anus, bleeding, disoriented and all of sudden lonely.

Most of the human resided just one place and make it domicile, marking their own journey of being successful. But what about the opposite, the human that having a nomad life transferring from one to another place, searching....seeking a proof of being a BEING on this planet that we called it "earth". It is devastating, hampering with load of burden, failure and depleted source of being successful.

word and action can lie...but feeling are totally sucking the life out it. Drained up all the joy and happiness. Making your life empty from being whole. Regrets...not a conclusion, wanted to stand up and try to soar again...in fairy tales maybe. In real life, most of us avoiding the truth, purging the fact that we are actually being a decomposer... returning to constituents of any type of substances.

i feel decompose, day by day the skins faded and gone, rotting little by little...until the process complete. And by that time, no one ever noticed that you are actually once existed among them.....and the time are actually segregate the bond and the existence of us being once walking together.

p/s: the night is a bit lonely and it allow me to express things that i have never been able to see or think before this. may god bless us. and may friendships never end.